Sierpniowe po południe, niby dzień jak każdy inny.
On miał 17 wiosen,więc od tego zacznijmy.
Zawsze był uśmiechnięty,biedny ale lubiany.
Przez to na ławce przed blokiem siedział ze swymi kumplami.
W szkole nie miał problemów ze słabymi stopniami,
miał dziewczynę,którą kochał, życie chciał brać garściami.
Nikt z jego rodziny się nie spodziewał takiej zmiany ,
lecz nowotwór złośliwy pokrzyżował mu plany.
Noce spędzone w szpitalu, ciągłe chemioterapie,
toczył walkę z samym sobą,lecz to wszystko na marne.
Bóg mu przeciął nić życia,więcej nie było dane,
on gdy opuszczał powieki przed oczami miał mamę.
Noce spędzone w szpitalu,ciągłe chemioterapie,
toczył walkę z samym sobą,lecz to wszystko na marne.
Bóg mu przeciął nić życia,więcej nie było dane,
mimo pragnienia życia musiał odejść stąd na stałe.

Druga strona medalu,

 Młoda kobieta z mężem,

piętro niżej w tym szpitalu cieszą się syna nadejściem.

Mały jest zdrowy i silny,myślą kim w przyszłości będzie

od najmłodszych lat chcą mu dawać co tylko zechce.

Dali hajs i rozpustę,bo on nie chciał nic więcej.

Pomineli bezpieczeństwo,syn wpadł w dilerów ręce.

Raz zatańczył z dragami i chciał tańczyć coraz częściej.

Zaczął brać na plecy,wmawiał sobie ''jakoś to będzie''.

Nie był świadomy tego, w jakim gównie tu grzęźnie .

Kumple się odwrócili,bo miał długów coraz więcej.

Został z tym sam jak palec,nie miał a na kogo liczyć.

Wciągnął krechę do nosa ,krzyknął ''pieprzę to życie !''.

Miał w piwnicy starą linę,pewnie co zrobił wiecie.

Związał pętlę na szyi i zapomniał o świecie.

Mógł żyć dalej lecz był tchórzem nie chciał walczyć o siebie.

Mógł żyć dalej lecz był tchórzem nie chciał walczyć o siebie.

26 600, samobójców sala,

Jeden walczy tu o życie,drugi odda je od zaraz.

Szanuj ziomek swoje życie i sam nigdy go nie rujnuj.

Nawet gdy wiatr w oczy wieje ty na nogach twardo stój tu.

...